Czternasty studyjny album DBT to zdecydowane odejście od ostrego komentarza politycznego z trzech poprzednich płyt. To rozważania na temat dwoistości rzeczy, które sprawiają, że żyjesz, a także tego, że czasami mogą cię zabić.
Afirmująca życie muzyka DBT jest jak latarnia rzucająca światło na ciemne noce duszy. Tytułowy utwór to napisany z przymrużeniem oka hołd dla lokalnej knajpy, w której członkowie Cooley i Hood grali na początku swojej działalności. Jak mówią w piosence: "Our glory days did kinda suck".
Lista utworów:
1. The Driver
2. Maria's Awful Disclosure
3. Shake and...