Album ten stanowi zarówno debiut, jak i dowód muzycznego rodowodu. Po licznych albumach orkiestrowych, Elīna Garanča po raz pierwszy poświęca całą płytę zbiorowi pieśni– w fazie, w której łotewska mezzosopranistka triumfuje na scenie z potężnymi ariami Verdiego, będąc u progu swojej pierwszej roli wagnerowskiej.
Na swój pierwszy solowy album z recitalem mezzosopranistka wybrała dwóch kompozytorów – Schumanna i Brahmsa – których dzieła towarzyszą jej od wielu lat.
Serce tego albumu stanowi "Frauenliebe und Leben op. 42" Roberta Schumanna, poruszający cykl pieśni o miłosnym oddaniu....