Iran. Shahab uwielbia obserwować księżyc, który w milczeniu krąży po niebie. Są do siebie podobni, bo Shahab, mimo że ma już cztery lata, jeszcze nie wypowiedział ani jednego słowa. Zdaje się, że nie ma żadnych problemów ze zdrowiem. Po prostu nie nadszedł jeszcze dla niego odpowiedni moment, żeby zacząć mówić. Jest wyśmiewany z powodu tego dziwnego zachowania i zamyka się w swoim własnym świecie, którego częścią są jego wyimaginowani przyjaciele, Babi i Asi. W opinii rodziny i znajomych jest dzieckiem trudnym, problematycznym, być może nieco opóźnionym w rozwoju w porówananiu z...