Kraków, lato 1914 roku. Miasto rozwija się, modernizuje i z nadziejąpatrzy w przyszłość. Nikt nie przypuszcza, że kilka miesięcy późniejstanie się jednym z najważniejszych ośrodków wojennychmonarchii austro-węgierskiej. Profesor Andrzej Chwalba opowiada o Krakowie lat 1914–1918 jakoo szczególnym mikrokosmosie wojny: mieście garnizonowym, zapleczu armii, centrum polskich nadziei niepodległościowych, aleteż miejscu głodu, ewakuacji, epidemii, szpiegowskiej psychozy inarastającego zmęczenia monarchią Habsburgów. Festung Krakaumiała chronić, lecz zarazem więziła - wymuszała...