Korespondencja Stanisława Ignacego Witkiewicza z żoną, Jadwigą z Ungurów, obejmuje 1278 listów, kartek, widokówek i telegramów, pisanych od 21 marca 1923 do 24 sierpnia 1939 (z przerwami, kiedy Witkacy przebywał w Warszawie, gdzie mieszkała żona). To wielkie dzieło, niemające odpowiednika w literaturze polskiej. Jego wyjątkowa wartość polega na tym, że Witkacy jest w swoich listach szczery do granic ekshibicjonizmu i traktuje żonę niemal jak spowiednika, któremu można wyjawić najskrytsze myśli i najintymniejsze przeżycia.
Cała korespondencja stanowi świadectwo skomplikowanych więzi...