Justyna Ociepa - Pliniana

Od uczty Nerona po wybuch Wezuwiusza… 

Pliniusz Starszy pragnął opisać świat, a jego skryba Feliks – by świat choć raz dał mu spokój

Tragikomiczna opowieść o rodzinie Pliniuszów snuta z perspektywy skryby Feliksa, prostego niewolnika, który jako znajda trafia do ich domu i zostaje zmuszony do żmudnego kopiowania niezliczonych tekstów jednego z najpłodniejszych pisarzy starożytności. Pliniusz Starszy staje się dla Feliksa figurą ojca i kata jednocześnie. Wierny sługa pozostaje rozdarty pomiędzy miłością a nienawiścią do swojego pana, aż do jego tragicznej śmierci u stóp Wezuwiusza.

„Pliniana” to także powieść o wiedzy, która zamiast wyzwalać, pogłębia cierpienie. Jest historią o pisaniu, o iluzjach sławy, o fizycznym wysiłku, o nietrwałości dzieła i nieprzewidywalności jego recepcji. Stanowi wreszcie hołd dla wszystkich bosonogich cyników odrzucających zastany świat.

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.