Agata Sikora - Jak wyjść z siebie. O złudzeniu niezależności i sile społecznych więzi

Czy codzienny stres to nasza prywatna porażka, czy może adekwatna reakcja na porządek społeczny, w którym żyjemy? Jaka jest cena pełnej niezależności i kto ją pł

Agata Sikora powraca z błyskotliwą analizą codzienności – obnaża iluzję, że samowystarczalność to jedyna droga do wolności. Przekonuje, że nasz lęk nie wynika z wewnętrznej kruchości, lecz z pustki po rozpadzie więzi społecznych.

Autorka odnajduje poczucie bezpieczeństwa w żywej międzyludzkiej sieci – w gestach, które wymykają się rynkowej logice transakcji i romantycznym mitom o autentycznych uczuciach.

Pokazuje, jak w świecie, który każe nam traktować samych siebie jak jednoosobowe firmy, zapewnienie sobie bezpieczeństwa stało się samotnym, prywatnym przedsięwzięciem.

Dlaczego tak bardzo kochamy Joela z "The Last of Us", choć w imię ochrony swoich zabiłby nas wszystkich?
Czy istnieje siatka bezpieczeństwa, która złapie nas, gdy się potkniemy? Jeśli tak – kto i jak ją splata?
I co się stanie, jeśli zamiast wychodzić na swoje, spróbujemy wyjść ku sobie?

"Jak wyjść z siebie" to przenikliwa, napisana z literackim zacięciem opowieść o tym, jak wyzwalające – i przyjemne – może być uznanie własnej współzależności.

Czas przestać biegać w kołowrotku indywidualizmu. Czas zacząć tkać społeczną sieć.

"Sikora tworzy błyskotliwą, trafną i niepokojącą diagnozę świata, w którym nawet troska stała się narzędziem systemu. " – PAULINA MAŁOCHLEB

"Kiedy to się stało, że walkę o przetrwanie pomyliliśmy z życiem? Czy nie na tym polegała nowoczesna obietnica?

Ta książka to zaproszenie do wykolejenia się, pozbycia automatyzmów, które trzymają nas w kieracie. Ta książka nie daje narzędzi do bycia bardziej wydajnym – daje język, by zrozumieć, dlaczego życie w późnym kapitalizmie sprawia, że czujemy się jak w źle skrojonym ubraniu.

Lubię pisanie Agaty Sikory, czytam jej teksty zawsze, gdziekolwiek się pojawią. Imponuje mi sposób jej myślenia i intelektualna klarowność. Sikora pokazuje, że można i trzeba samodzielnie myśleć świat. Wychodzi z tego literatura, która sprawia, że czytelnikowi przestaje być wygodnie. A przecież taka jest najlepsza. " – FILIP SPRINGER

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.